AnasayfaTakvimSSSAramaÜye ListesiKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Elizabeth Nonickname'in bir günü

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Elizabeth Nonickname
2. Sınıf Kırmızı Çaylak
avatar

Mesaj Sayısı : 5
Kayıt tarihi : 14/07/10
Nerden : Tulsa Gece evi

MesajKonu: Elizabeth Nonickname'in bir günü   Çarş. Tem. 14, 2010 11:20 am

David Elizabeth'i bir kez daha öptü. Onu çok seviyordu, ama bu sevgi öyle böyle değildi. Birkaç sene sonra evleneceklerdi, bundan emindi. Zaten birkaç gün önce David'in ona aldığı yüzük bunu kesinleştirmişti. El ele tutuşmuş yürüyorlardı. Patikaya vardıklarında hava kararmıştı. Elizabeth'in evinin önüne yürüdüler. Elizabeth içeri girmeden önce başını çevirip David'e baktı. David ona sıcacık gülümsedi. O an dünyada sanki sadece ikisi vardı.Birden David'in arkasındaki ölü adamı gördü. Elizabeth adamın gözlerine bakıyordu, David Elizabeth'in nereye baktığını görünce o da arkasını döndü. Artık David de korkulu gözlerle adama bakıyordu. Bu sadece bir adam değildi. Bu bir iz sürücüydü. İz sürücü Elizabeth'e döndü.
" Gece seni seçti Elizabeth! Ölümün doğuşun olacak! Gecenin tatlı sesine kulak ver!"
Elizabeth'in başı zonkladı ve yere düştü. David onun yanına indi. Elizabeth gözlerini açtığında David'in fal taşı gibi açılmış olan gözlerinin onun alnında dolandığını gördü. David yavaşça kalktı.
"Aşkım, yollarımız burada ayrılıyor. Seni özleyeceğim."
Elizabet yattığı yerden doğruldu ve kalktı. David'e yalvaran gözlerle baktı. David ona ucubeymiş gibi bakıyordu, yüzünde sanki ondan tiksiniyormuş gibi bir ifade vardı. David, büyük adımlarla, neredeyse koşarcasına ortadan kayboldu . David gitmişti, artık hayatının bir anlamı yoktu. İz sürücü de gitmişti. Artık Tek başınaydı. Koşarak evine girdi. Kendine bir ayna buldu ve kendine baktı. Alnındaki safir renkli hilali görünce aynayı yere fırlattı. O işaretlenmişti ve buna inanamıyordu. Aynanın kırılan parçalarına basmamaya dikkat ederek odasına yürüdü ve tahta kapıyı gıcırdatarak açtı. Duvara yaslandı ve yere oturdu. Telefonuyla David'i aradı. Telefon bir süre çaldı ama yanıt gelmeyince telesekretere bağlandı. Elizabeth sinirle elindeki telefonu fırlattı, bir yandan da ağlıyordu. Telefon küçük bir gürültüyle yere düşüp ikiye ayrıldı. Elizabeth hıçkırdı. Bu hıçkırıklar git gide büyüdü ve öksürüklere dönüştü. Elizabeth uzun koridorda koştu. Evde kimse yoktu . Doğal olarak işaretlendiğini bilen kimse de yoktu. David dışında...Artık onun adını bile anmak istemiyordu, bu ad eski yaşamından kalma bir addı . Evin ön kapısı açıldı ve içeri Elizabeth'in babası girdi. Hemen arkasından da annesi içeri daldı. İkisinin de Elizabeth'in işaretini farketmesi uzun sürmedi. Annesi elini ağzına kapattı ve ağlamaya başladı. Babası gözleri fal taşı gibi açılmış halde ona baktı.
"Sanırım gitmen gerekiyor."dedi.
Elizabeth koşarak ve aynı zamanda öksürerek odasına gitti ve eline ne geldiyse valizine attı. Özellikle en sevdiği açık mavi renk kıyafetleri almaya çalıştı. Nihayet salona geldiğinde babası onu bekliyordu. Beraber arabaya gittiler. O parlak, mavi ve tanıdık araba şimdi ona çok yabancı geliyordu. Arabanın içine girdiğinde limon kokusu onu biraz olsun rahatlattı. Arabanın motoru boş sokakta yankılandı. Elizabeth'in kafasında bir sürü şey vardı. Bu iğrenç soyattan kurtulacaktı, bu iyiydi, ama bu sadece değişmekte olan ve belki hatta değişmiş olan hayatının sadece bir parçasıydı. Elizabeth kafasını arabanın camına yasladı. Bunca düşünceye rağmen uyumayı becerebilmişti. Uyandığında gece evindeydi, yani yeni yuvası, ölebileceği yer, vampir olup ayrılacağı yerdeydi. Ve nihayet öksürükleri dinecekti. Artık resmen bir çaylaktı. Ve bundan memnundu. Gurur duymuyordu, ama utanmıyordu da. Bu sabah bir insandı. Bir günde bu kadar çok değişiklik onu yormuştu. Araba Gece evi'nin otoparkında durdu. Babası arabadan indi ve arabanın çevresinde dolaşıp Elizabeth'in kapısını açtı. Elizabeth gözlerini kırpıştırdı. Valizini yüklenip arabadan indi. Babasıyla beraber Elizabeth'in yeni yuvasının kapısında durdular. Babası onu durdurdu.
" Hoşçakal Elizabeth. Fırsat buldukça gel. Unutma ki sen hala benim kızımsın."
Elizabeth başını salladı. Gözlerinden iki damla yaş döküldü. Babası ona sımsıkı sarıldı. Geri çekildiğinde babasının gözlerindeki hüznü gördü. Nihayet kapıyı açtıklarında karşılarında şaşılacak güzellikte bir kadın duruyordu.
" Merhaba Çaylak! Yeni evine, gece evine hoşgeldin. Ben yüksek rahiben Neferet. Gecenin sesine kulak ver!" dedi kadın.
Ve yani hayatı bu sözlerle başladı. Başına neler geleceğinden habersiz içeri doğru birkaç adım attı...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Wisteria Ryngéer
Yüksek Rahibe | Vampir Tarihi Profesörü
Yüksek Rahibe | Vampir Tarihi Profesörü
avatar

Mesaj Sayısı : 140
Kayıt tarihi : 26/05/10
Yaş : 23
Nerden : Fangtasia.

MesajKonu: Geri: Elizabeth Nonickname'in bir günü   Çarş. Tem. 14, 2010 5:30 pm

Betimleme - 20 / 5 Puan
Kurgu - 15 / 7 Puan *Kurguda tutarsızlıklar vardı.
Hayal Gücü - 15 / 10 Puan
Akıcılık - 15 / 10 Puan
İmla - 15 / 13 Puan
Renklendirme - 10 / 3 Puan
Uzunluk - 10 / 5 Puan

53.


_________________


Made by Valentina.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
Elizabeth Nonickname'in bir günü
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
House Of Night Rpg :: Başlangıç ve Yardım :: Rpg Gücünüz :: Rp Puanlatma-
Buraya geçin: